Gezgin Gözüyle

Kimileri tarihi kentlerimizi sadece kendi çıkarları için kazmak bulduklarını satmak, haksız para kazanmak olarak bilirler hâlbuki orada satılan tarihi eserlerimiz değil geçmişimizdir. Ben şahsen isterim ki tarihi zenginliklerimizi çocuklarıma göstermek onlara tarihimizi anlatmak isterim. Beni en çok üzende bu tarihi zenginliklerimizin yurt dışına satılması yani Türkiye içinde bu eserler bulunsa en azından bir müzede yada koruma altında gidip görme şansımız olacaktır ama yurt dışına satılınca bu fırsatımız yok.

Birileri tarihimizi satmayı, haksız para kazanmayı, kısa yoldan zengin olayı hedeflerken yada onların hayallerini kurarken tarihi seven bir kardeşimizde bu tarihi değerlerimizi ziyaret edip, tarihi yaşamakta hatta öyle kişiler tanırım ki tarih onu duygulandırmakta ağlamaklı olanları tanırım. Bazıları da çocuklarını alıp bu antik kentleri ziyaret ederek çocuklarına gururla anlatmakta. İşte ben buna zenginlik derim.

Bu ülkede var olan tarihi kentlerimiz kimleri zengin etmedeki hatta arkadaş arasında konuşun işleri az bozulan, ters giden yâda ekonomik sıkıntıya giren herkes antika bulma hevesine kapılır. Artık sohbetlerinin % 80’i bu konu üzerindedir.  Biraz bencillik olsa da üzülerek söylüyorum bu bir Türkiye gerçeği.

Bu ülkede zengin olan birçok kişi helal parayla mı zengin oldu? Türk halkı olarak yağma yapmayı çok seviyor olmalıyız ki Marmara depreminde zengin olan fakir, fakir olan zengin oldu. Bunu ben gözümle görmedim 2 yıl Adapazarı’nda kaldım orada yaşayan halkın dilinden duydum.

Toparlamak gerekirse arkadaşlar bu ülkede var olan tarihi eserler bizim en büyük tarihi zenginliğimiz.  Bırakın devletin müzesinde kalsın yarın alıp çocuklarımızı gidip görelim. Biz tarihi yaşamak istiyoruz.